اليعقوبي ( مترجم : آيتي )
491
تاريخ اليعقوبي ( فارسي )
و گفت : ثلاث يتبعن ابن آدم بعد موته : سنة سنها فى المسلمين فعمل بها فله اجرها و اجر من عمل بها و لا ينقص من اجورهم شىء ، و صدقة تصدق بها من مال او ثمر فما جرت تلك الصدقة فهى له ، و رجل ترك ذرية يدعون له ، « سه چيز است كه پس از مردن آدمى به او مىرسد : راه و روش پسنديده اى كه در ميان مسلمانان معمول كرده است و بدان عمل مىشود ، پس پاداش آن و پاداش هر كس بدان عمل كند براى اوست بىآنكه از پاداش آنان چيزى كم شود ، و صدقه اى كه آن را بخشيده است ، چه اصل مال و چه بهره اى . پس تا هنگامى كه آن صدقه جارى است به حساب او است ، و مردى كه فرزندانى را بجاى گذاشته است و براى او دعا مىكنند . » و در خطبه خويش گفت : شر الامور محدثاتها ، و كل بدعة ضلالة ، و لكل شىء آفة و آفة هذا الرأى الهوى ، « بدترين چيزها بدعتهاى آنهاست ، و هر بدعتى گمراهى است ، و براى هر چيزى آفتى است و آفت راى آدمى هواى نفس است . » و گفت : اكفلوا لى ستا أكفل لكم الجنة : اذا حدثتم فلا تكذبوا و اذا ائتمنتم فلا تخونوا ، و اذا وعدتم فلا تخلفوا كفوا السنتكم ، و غضوا ابصاركم و صونوا فروجكم ، « شش چيز را براى من ضامن شويد تا براى شما بهشت را ضامن شوم : هر گاه سخن گفتيد دروغ نگوييد ، و هر گاه امين مردم شديد خيانت نورزيد ، و هر گاه وعده داديد خلف نكنيد ، زبانهاى خود را نگاه داريد ، و ديدگان خود را فروبنديد ، و فرجهاى خود را نگهدارى كنيد » و گفت : يقول الله عز و جل : لا يزال عبدى يصدق حتى يكتب صديقا ، و لا يزال عبدى يكذب حتى يكتب كذابا ، « خداى عز و جل ميگويد : بنده من پيوسته راست مىگويد تا آنكه » بسيار راستگو « نوشته شود ، و بنده من پيوسته دروغ ميگويد تا آنكه » بسيار دروغگو « نوشته شود . » و گفت : ويل للذى يتحدث بالكذب ليضحك به القوم ويل له و ويل له ، « واى بر كسى كه سخن بدروغ ميگويد تا مردم را بدان بخنداند ، واى بر او ، و